پاسخ به شبهات/معنای مولا:دوستی یا سرپرستی؟! (۳۹)





جمعه ۳۰ شهریور ۱۳۹۷ - ۲۰:۲۷

مولا (۳۹)
آیه_اکمال (۶)
آیه ولایت (۳۷)

احتجاج امیرالمومنین علی علیه السلام به حدیث غدیر در
صفین و جمل

احتجاج در صفین

در جنگ صفین، هنگامى که فرستاده ‏هاى معاویه به حضور امیرمؤمنان – علیه اسلام – رسیدند تا به اصطلاح بین حضرت و معاویه صلح برقرار سازند، حضرت خطبه ‏اى ایراد کرده
و فرمودند:

شما را به خدا سوگند مى ‏دهم، درباره این آیات:
«اى مؤمنان، از خدا و پیامبر و صاحبان امر خود پیروى کنید؛» «صاحب اختیار و ولى شما خدا و پیامبرش و کسى است که نماز را به پا داشته، در حال رکوع زکات می‌دهد» و «غیر از خدا، پیامبر و مؤمنان را دوست صمیمى به شمار نیاوردید.»
مردم از رسول خدا(ص) سؤال کردند:

آیا مراد از «مؤمنان‏» در این آیات بعضى از آنهاست ‏یا همه آنان را شامل می‌شود؟
خداوند به پیامبرش دستور داد تا به آنان بفهماند که این آیات در باره چه کسى نازل شده است و ولایت را براى آنها تفسیر کند چنانکه نماز، روزه، زکات و حج را تفسیر کرد.
پیامبر ، براى امتثال امر خدا، در غدیر خم مرا به خلافت منصوب کرد و فرمود:

«خداوند مرا به رسالتى فرستاده است که سینه ‏ام از آن به فشار آمده، گمان مى ‌کنم مردم مرا تکذیب خواهند کرد؛ ولى خداوند مرا تهدید کرد و فرمود: این پیام را برسانم و گرنه مرا عذاب مى ‏کند. اى على برخیز».

سپس مردم را براى نماز جماعت فرا خواند، و نماز ظهر را با آنان خواند و فرمود: اى مردم، خداوند مولاى من است، من مولاى مؤمنینم و اختیارم بر مؤمنین از خود آنان بیشتر است، بدانید هر که من مولا ى او هستم على مولاى اوست. خداوندا، هر که على را دوست دارد دوست‏بدار و آن که على را دشمن دارد دشمن بدار، هر کس على را یارى کند یارى کن و هر که على را یارى نکند خوار کن.

در اینجا سلمان فارسى برخاست و گفت: یا رسول الله، ولایت و اختیار او بر مردم چگونه است؟
حضرت فرمود: اختیارات او مانند اختیارات من است، هر کس اختیار من به او از خود او بیشتر بوده، على هم اختیارش بر او از خودش بیشتر است.
و خداوند تبارک و تعالى این آیه را نازل فرمود:
امروز دین شما را کامل کردم، نعمتم را بر شما تمام کردم و راضى شدم که اسلام دین شما باشد.

📕منابع:

شیعی:

کتاب سلیم بن‏‌قیس، ص ۷۵۸؛
الغدیر، ج ۱، ص ۱۹۵؛
احتجاج طبرسى، ج ۱، ص ۳۴۱؛
کمال الدین، ج ۱، ص ۲۷۴؛
بحارالانوار، ج‏۳۳، ص‏۱۴۷٫
http://lib.eshia.ir/71860/33/147

اهل تسنن:
فرائد السمطین، ج۱ ،ص۳۱۴٫

و امام علیه السلام نیز ضمن نامه هایی که به معاویه ارسال می کرد، غدیر را به عنوان دلیل وجوب اطاعت از خود نام می برد:

وأوجب لی ولایته علیکم رسول اللّه یوم غدیر خم؛
رسول خدا در روز غدیر، همان ولایتی که بر شما داشت برای من قرار داد و پذیرش آن را بر شما واجب کرد.

طبرسی، الاحتجاج ص ۲۶۶٫
الغدیر ج۲ ص۱۱۴
منابع تسنن:
مطالب السؤول فی مناقب آل الرسول
کمال الدین محمد بن طلحه الشافعی-ص ۶۹

احتجاج در جمل

حاکم نیشابوری، متوفای سال ۴۰۵ هجری قمری ، چنین روایت می‌کند :

از ایاس ضبی از پدرش ، از پدربزرگش گفت:
با علی(علیه السلام) در روز جمل بودیم که طلحه ابن عبیدالله را صدا نمود که به دیدارم بیا و طلحه آمد.
پس به او فرمودند :
به خدا قسمت میدهم آیا شنیدی که رسول خدا(صلی الله علیه و آله)فرمودند:
((( هرکس من صاحب اختیار او هستم پس علی نیز صاحب اختیار او هست خدایا یاورانش را یاری کن و دشنمنش را دشمن بدار))) ؛
طلحه گفت بله ؛ آنگاه فرمود : پس چرا با من جنگ میکنی؟
راوی گفت یادم نمی‌آید چه پاسخی داد و طلحه رفت.

المستدرک على الصحیحین ، للإمام الحافظ أبی عبدالله محمد بن عبدالله الحاکم النی

سابوری ، ج٣ ص۴١٩

کانال برهان و نقل نکات ناب

Share

دیدگاه شما